Sukhee to film, który miałam na liście od dawna. Za każdym razem jednak odkładałam go „na później”. Niby chciałam go obejrzeć, ale zawsze znalazł się inny tytuł, który wydawał się ciekawszy. Ostatecznie sięgnęłam po niego głównie ze względu na Shilpę Shetty — mam do niej słabość i bardzo chciałam zobaczyć, jak wypadnie w historii o kobiecie, która postanawia wyrwać się spod ciężaru codzienności. Liczyłam na kino pełne energii, odwagi i takiej szczerej opowieści o kobiecej sile. Seans jednak okazał się innym doświadczeniem, niż sobie wyobrażałam.

Niektóre tytuły odkładam latami — niby są na liście do obejrzenia, ale coś mnie przed nimi powstrzymuje. Słabe oceny i opinie, czy po prostu coś mnie w nich odstrasza. Ale czasem przychodzi moment, w którym myślę: „A może jednak?” Tak właśnie było z Vaah! Life Ho Toh Aisi. Ostatecznie skusiła mnie obsada — Shahid Kapoor, Amrita Rao, a do tego ciekawostka: to debiut małego Ishaana Khattera i młodej Radhiki Apte. No więc… obejrzałam. I szczerze? Lepiej by było, gdybym nadal ten film dalej odkładała.

Nie będę oryginalna, pisząc, że seans Baazigar (pol. Ryzykant) chodził za mną od dłuższego czasu. Jeśli dobrze pamiętam, oglądałam go tylko raz w życiu — i to jeszcze w czasach, gdy filmy z Bollywood kupowało się z gazetą w kiosku. Na powtórkę zdecydowałam się nie dlatego, że zapomniałam, o czym ten film opowiada. Wręcz przeciwnie — fabułę pamiętałam doskonale. Po prostu chciałam sprawdzić, jak po latach odbiorę tę historię. Co we mnie wywoła. I, nie oszukujmy się, główny powód powrotu był jeden: Shah Rukh Khan.